terug naar overzicht

Uit de hand gelopen hobby

“Mijn passie is het verzamelen van engeltjes. Daarmee ben ik begonnen nadat mijn dochtertje Danique is overleden. Danique vormt samen met haar zusje een tweeling. Als ik haar tweelingzusje op hun verjaardagen of bij andere gelegenheden zoals Sinterklaas en Kerst een cadeautje gaf, wilde ik ook iets voor Danique kopen. Ik kocht dan een engeltje om bij haar foto te zetten. In de loop van de jaren is het een uit de hand gelopen hobby geworden en heb ik er inmiddels meer dan 500! Mensen weten dat ik engeltjes spaar en ik krijg er dan ook regelmatig een cadeau. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik ze voortaan enkel in de uitverkoop, op rommelmarkten of via Marktplaats mag kopen, want het wordt toch wel een dure aangelegenheid.”

Troost

“Engeltjes zijn voor mij van grote betekenis. Ik ben niet heel religieus, maar ik geloof wel dat er meer is tussen hemel en aarde. Dat gevoel begon jaren geleden toen ik met mijn partner meeging naar paranormale beurzen. Ik heb destijds sessies gehad met iemand met paranormale gaven. Zij vertelde dingen die ze écht niet kon weten. Het gevoel dat er meer moest zijn, werd in de loop der tijd alleen maar versterkt. Toen ik een keer verdrietig was om mijn dochter en voor de kast met engeltjes stond, voelde ik plots een klein handje over mijn wang strijken. Het leek me te willen troosten. Dat was een heel bijzondere ervaring.”

Even stil

“Ik denk dat ik door mijn passie voor het hiernamaals mijn werk beter kan doen. Als een cliënt ‘iets ziet’ zal ik nooit zeggen dat het er niet is. Ik voel het vaak aan als iemand in de terminale fase verkeert en binnen korte tijd gaat overlijden. Al een paar keer ben ik net voor het tijdstip van overlijden binnengekomen. Ik geloof ook dat familie dan niet achteraan het bed moet gaan staan, omdat de cliënt dan niet ‘weg’ kan. Zo heb ik een keer meegemaakt dat een zoon aan het voeteneind van het bed van zijn moeder stond en zei: “Moeder, ga maar, het is goed zo.” Ik vertelde hem dat hij beter naast het bed kon gaan staan. De zoon ging vervolgens aan de zijkant staan, moeder zuchtte nog een keer en blies haar laatste adem uit. Op zo’n moment ben ik wel even stil en me ervan bewust dat er inderdaad meer moet zijn.”

Dankzij mijn passie kan ik mijn werk nog beter doen. Het levert mij meer betrokkenheid op bij de terminale fase van de cliënt. Niets is mij te gek om de laatste wensen in vervulling te laten gaan.


Hospice kamers

“Mijn passie levert mij meer betrokkenheid op bij de terminale fase van de cliënt en bij familie. Mooi om daar een positieve bijdrage aan te mogen leveren. Niets is mij te gek om de laatste wens van een cliënt in vervulling te laten gaan. Toen ik samen met twee collega’s constateerde dat er in de wijde omgeving weinig mogelijkheden bestonden voor terminale zorg voor mensen in het laatste stadium van dementie, waren wij vastberaden om dit bij Mijzo te gaan bieden. Om ons initiatief te realiseren kregen we al snel groen licht van het bestuur. Na honderden uren van onderzoek en voorbereiding hebben we twee hospice kamers geopend die speciaal zijn ingericht voor mensen met dementie, met een levensverwachting van minder dan drie maanden. Zo bieden we hen toch nog een zinvolle tijd en een plaats waar zij in alle rust hun laatste maanden kunnen doorbrengen. Ik ben heel trots dat dit ons is gelukt.”