terug naar overzicht

Toeval

“Eigenlijk ben ik op achtjarige leeftijd per toeval mijn passie ingerold. Mijn neef stopte met judo en had nog een judopak over. Zijn ouders dachten dat het wel iets voor mij kon zijn. En daar bleken ze gelijk in te hebben! Inmiddels houd ik me namelijk bezig met vele verschillende facetten van de sport. Je kunt het nog net geen baan noemen. Ik geef onder andere judoles aan kinderen, ben scheidsrechter, zoek wedstrijden uit voor de judoka’s van mijn club, zit in de jeugdcommissie van Judo Bond Nederland en ben breed inzetbaar als vrijwilliger bij diverse judo evenementen. Gemiddeld ben ik zo’n tien uur per week met mijn passie bezig."

Zorgachtergrond

"Ik merk dat het enorm fijn is om een zorgachtergrond te hebben. Op de club hebben we judoka’s met verschillende ziektebeelden en aandoeningen als epilepsie, hypermobiliteit, hoogsensitiviteit, autisme en ADHD. Daarnaast scheids ik aangepaste wedstrijden voor judoka’s met een beperking. Dankzij mijn werk als verzorgende IG heb ik een grote mate van empathie, waardoor ik mijn lessen op individueel niveau kan afstemmen. Sommige judoka’s zijn beelddenkers. Voor hen heb ik kaarten met plaatjes van de diverse judotechnieken. Anderen hebben een één-op-één benadering nodig. Op dezelfde manier bekijken we bij Mijzo welke zorg de individuele cliënt nodig heeft. Het geeft me een goed gevoel als kinderen met plezier naar mijn judolessen komen. Het gaat er mij niet om dat ze getraind worden voor de top. Het is veel mooier om te zien dat een kind goed in zijn vel zit en na een aantal jaar steviger in zijn schoenen staat en voor zichzelf durft op te komt. Dat ik hier een steentje aan mag bijdragen is iedere keer weer bijzonder."

Jongste deelnemer

"Ik heb sowieso al veel bijzondere momenten mogen meemaken in mijn ‘judocarrière.’ Wat me altijd is bijgebleven, is dat ik mezelf ooit als doel heb gesteld om op mijn zestiende, de minimumleeftijd, mijn eerste dan (zwarte band) te halen. Ik trainde hiervoor zes keer per week, deed mee aan wedstrijden en verknalde een jaar school. Tijdens het examen was ik de jongste deelnemer, maar werd ik het hoogst gewaardeerd. Het harde werken en doorzetten werd dus beloond! Een ander hoogtepunt was dat ik afgelopen juni voor het eerst een internationale wedstrijd heb mogen scheidsen. Ook vrijwilliger zijn op het grootste judo evenement dat jaarlijks terugkeert is iedere keer weer bijzonder. Zo’n 1.800 judoka’s vanuit de hele wereld komen dan naar Eindhoven. Ik droom ervan om daar over een paar jaar op de mat te staan als scheidsrechter."

Soms komt er een unieke kans voorbij in een weekend dat ik sta ingeroosterd om te werken. Mijn collega’s zijn dan altijd bereidwillig om een dienst te ruilen. Daarvoor ben ik ze ontzettend dankbaar.

Dankbaar

"Je kunt wel zeggen dat judo een deel van mijn leven is geworden. Het is een kwestie van goed plannen om mijn passie te combineren met mijn werk bij Mijzo, wat je eigenlijk ook mijn passie kunt noemen. De weekenden waarin er wedstrijden zijn blok ik altijd ruim van tevoren. Op mijn beurt ben ik altijd bereid om openstaande diensten te werken of om eerder te komen of langer te blijven. Soms komt er een unieke kans voorbij om te scheidsen op een groot toernooi of op een toernooi in het buitenland in een weekend dat ik sta ingeroosterd om te werken. Mijn collega’s zijn dan altijd bereidwillig om een dienst te ruilen. Daarvoor ben ik ze ontzettend dankbaar.”